Ziemia niczyja-uzyskać wgląd

„Ziemia niczyja.
uzyskać wgląd w przedpole, trzeba było posunąć się ze sto metrów naprzód. W pewnym miejscu, w lewo od ścieżyny, leżało w zaroślach paru naszych rannych, jeszcze nie zabranych po ostatnim natarciu. Któryś z nich widocznie poznał mnie, gdyż usłyszałem słaby okrzyk „Panie generale! Panie generale!" Uspokoiłem biednych chłopaków zapewnieniem, że niezwłocznie przyślę po nich sanitariuszy.
Nareszcie dotarłem do punktu, skąd mogłem jako tako zorientować się w położeniu na przedpolu. Teren był nieprzejrzysty, pole widzenia niezbyt rozległe. W dole, na szosie i w bezpośrednim jej pobliżu, ujrzałem trzy czołgi niemieckie, rozbite ogniem naszych dział podczas natarcia nocnego. Za szosą, w kierunku południowym, widniała wspomniana już łąka, płaska i zupełnie pozbawiona zasłon, dalej wgląd zamykały strome wzgórza Hołoska Wielkiego. Na wprost przede mną leżało zbocze o spadku względnie łagodnym, usiane gęsto kępami drzew i zarośli, przez które przeświecały jakieś większe zabudowania, prawdopodobnie należące do sanatorium. W lewo i bliżej skraju lasu można było dostrzec parę murowanych domków, skąd terkotały karabiny maszynowe. Jeszcze bardziej w lewo słychać było charakterystyczny szum motorów; zdawało mi się, iż wytężywszy wzrok, dostrzegam w tym kierunku wkopany w ziemię czołg.“(1)